Blog Sedecordle
Poradniki i strategia, jak rozwiązać szesnaście plansz Wordle naraz. Wszystkie liczby w tych artykułach pochodzą z tych samych list słów, których używa gra, więc rady pasują do zagadek, które naprawdę rozwiązujesz.
Najlepsze słowa na start w Sedecordle
Najlepszym pojedynczym słowem na start w polskim Sedecordle jest SORKA: zagrane przeciwko każdej możliwej odpowiedzi daje średnio 1,56 zielonego lub żółtego pola na jednej planszy. Jeszcze lepszym planem jest jednak zestaw czterech słów, na przykład SORKA, ZENIT, UPŁYW, MDLEĆ, który sprawdza razem 19 różnych liter, zanim w ogóle zaczniesz celować w konkretną planszę.
Strategia Sedecordle – jak rozwiązać wszystkie 16 plansz w 21 próbach
Żeby regularnie wygrywać w Sedecordle, podziel 21 prób na trzy etapy: mniej więcej cztery próby na zebranie liter na każdej planszy, około dwunastu na plansze, które są już jasne, i ostatnie kilka na te najtrudniejsze, które do tego czasu mają podpowiedzi z każdego wcześniejszego wiersza. Nigdy nie wydawaj próby na planszę „pół na pół”, dopóki na innej planszy pasuje tylko jedno słowo.
Sedecordle, Octordle, Quordle i Wordle – czym się różnią?
Sedecordle to Wordle rozgrywane na szesnastu planszach jednocześnie, z 21 próbami. Quordle ma cztery plansze i 9 prób, Octordle osiem plansz i 13 prób, a zwykłe Wordle jedną planszę i 6 prób. Wszystkie gry kolorują litery według tych samych zasad; zmienia się tylko to, ile słów gonisz każdą próbą i jak mało miejsca zostaje na zmarnowany wiersz.
Sedec-kolejka i Ratunek – poradnik do dwóch dodatkowych trybów Sedecordle
Sedec-kolejka i Ratunek to dwie codzienne odmiany Sedecordle. W Sedec-kolejce szesnaście plansz otwiera się po jednej, po kolei, a zamiast 21 prób masz 23. W Ratunku na starcie na każdej planszy są już zagrane cztery próby, więc zaczynasz z podpowiedziami, ale z tylko 17 własnymi próbami. Każdy tryb ma własną zagadkę dnia i własne statystyki.
Sedecordle w 15 językach, także po polsku
W Sedecordle Wordle zagrasz w 15 językach, a każdy z nich to osobna gra: własna lista odpowiedzi, własny słownik dopuszczalnych prób, własna klawiatura i własna zagadka dnia. Akcenty, których prawie nikt nie wpisuje, są sprowadzane do zwykłej litery, a litery, które w danym alfabecie są pełnoprawnymi literami – jak hiszpańskie Ñ, niemieckie Ä czy nasze Ł – dostają własne klawisze.